Skechers Performance nýggjárshálvmarathon

Ársins fyrsta rennikapping er nýggjárshálvmarathon, um líkindir eru til tess verður hon hildin fyrsta leygardag í nýggja árinum. Tað er komi fyri at neyðugt hevur verið at útsett eina viku, men tað er ikki ofta tað er hent. Har afturímóti hava vit manga runnið í keðiligum veðrið.

Starturin hevur verið miðskeiðis á vegnum oman til Funningsfjørð og máli hevur verið úti á kajina á Toftum. Í fjør var so teinurin broyttur soleiðis at byrja var frá bygdini, og máli varð við Bylgjuna í Runavík. Aftur í ár var ein lítil justering gjørd soleiðis at máli var við Skúlan við Løkin. Hetta uttan iva fyri at hava betur umstøður tá ið luttakarnir koma í mál. Eitt gott vit at rutan er broytt er at vit  nú sleppa undan keðiligu brekkuni úti á Toftum beint áðrenn mál, men vit sleppa tó ikki undan Birgisbrekkuni, sum tey flestu stúra fyri.

Í ár valdi eg at leggja eitt sindur hart út, og skuldi tað vísa seg at vera ein góð avgerð. Eg var nokkso spentur uppá um mín skinnabeinsskaði fór at gera um seg aftur nú eg skuldi kappast, tíbetur so helt skinnabeini allan vegin, og eg havi ikki merkt nakað til skaðan aftaná, so tað er sera positivt og gevur mær góðar vónir til Tokoy. Eg kom at liggja saman við Niels Poulsen, sum eg mangan havi kappast við fyrr, sum oftast hevur hann drigi longra stráði. Eg spurdi hann hvørjar ætlanir hann hevði, og tá ið hann tosaði um 4:10 í snitt metti eg at hetta fór at passa fínt til mína ætlan, men tá ið vit høvdu runnið einar 8 km kláraði hann ikki ordiliga at hanga í, so eg valdi at fara frá honum og eg fekk eisini tikið Magna Pagna, Magni er íðin triathletur, prátaði eina løtu við hann, og so var eg at kalla einsamallur heilt til 18 km tað er stutt eftir tað øgiligu Birgisbrekkuna. Beint áðrenn Birgisbrekkuna var ein vatnpostur og nýtti eg tá høvi at hyggja afturum, og eg sá ongan kappingarneyta, men har skuldi tó vísa seg verða ein sum lá og lúrdi, og aftaná fortaldi hann mær at Birgisbrekka var tað sum gjørdi at hann fekk mót uppá at fáa meg aftur. Hevði eg bara vita av tí.

Við gott 18 km kemur Hallur Holm at kalla stórleypandi, og eg megnaði ikki at svara aftur, kláraði tó so dánt at hanga í honum og áðrenn hann fór fram við mær fekk eg so mikið burturúr honum at nýttist ikki at óttast at nakar annar fór at yvirhalað meg tí eingin hevði hesa ferðina. Men ikki frítt eg var eitt sindur argur at verða tikið soleiðis beint áðrenn mál.

Eg eri sera væl nøgdur við mítt avrik, og sigur hendan kapping mær at mín miðvísa venjing gevur úrslit, og eg havi gott mót um eitt gott Tokyo Marathon 3. mars.

Vit fingu heitt brúsubað í Bylgjuni og so til vælsmakkandi suppu og køkur og kaffi og te áðrenn heiðursmerki vórðu handaði. Eg kláraði meg so mikið væl at eg kom á skammilin sum nr. 3 í veteran bólkinum.

Vera luttók eisini og kláraði hon seg heilt væl, hon kom undir 2 tímar. Hennara tíð var 1.58.37 so hon var væl nøgd.

 

Stóra takk til Roysnið fyri super væl fyriskipa tiltak.

Her eru nakrar myndir frá renningini. Okkara trúgvi Jóannes Poulsen tók myndirnar.

 

 

Gleðilig Jól og Tokyo here we come

Seinast eg skrivaði her var jólaaftan fyri júst einum árið síðan, havi havt ætlanir um at skriva regluliga, men tað vísir seg at vera lættari sagt enn gjørt. Men eg fari nú at geva mær eina avbjóðing um at skriva regluliga, og hugsi eg serliga um at skriva um hvussu tað gongur við fyrireikingunum til Tokyo Marathon 3 . mars 2019.

Vit eru 7 pør, sum síðst í februar skulu ferðast longu leiðina til Tokyo fyri at luttaka í marathon sunnudagin 3. mars. Nú vit skriva 24. desember 2018 eru 69 dagar til vit renna í gøtunum í Tokyo, also minni enn 10 vikur.

Eg legði bragdliga út við venjingini í oktober, rann heilar 350 km, og hevði tað eisini sín prís við at eg fekk skinnabeinsbruna. Eg má hava gloymt at 52 er ikki tað sama sum 25. Hetta merkti at eg mátti halda frí í heila viku í november, og annars seta mongdina niður. Í novermber rann eg tí bert 196 km. Nú 2018 syngur síðast vers eri eg so dánt komin aftur á slóðina, og í seinastu viku fekk eg lagt 76 km afturum við einum 25 km langum túri í gjár. Um alt gongur sum ælta so vænti eg at klára 250 km í desember.

Dagurin í dag byrjaði við at renna hugnaligu árligu kirkjurenningina saman við Treysti. Klokkan 9 møttu 60-70 treyst fólk í badmintonhøllini, fyri síðani at verða koyrd av Askham bussum norður til Kunoyar. Eftir at hava tikið i hurðini í Kunoyar Kirkju gekk leiðin teir 11,6 km inn til Klaksvíkar har tikið var í hurðina á Christianskirkjuni. Treysti bjóðaði so til morgunmat í bakarínum Amarant. Hugaligt at byrja dagin við rennitúri, tað er sum samvitskan er betur at seta seg til borðs at eta jóladunnuna og alt tað góða sum til har hoyrir.

Jól er høgtíðin yvir øllum høgtiðum, og jólaaftan hátíðarhalda vit at Jesus barni var borið í heim, lítla fitta Jesus barni, sum ikki var pláss fyri í tilhaldshúsinum.

Eg vil hervið ynskja øllum mínum vinum og kenningum eini Gleðilig Jól og eitt av Harranum vælsignað nýggjár. Vónandi verðir meira at frætta frá mær í nýggja árinum.

Gleðilig Jól

Nú er næstan jól, men øll renna og tuska til tað síðsta. Er nú alt komi uppá pláss, hvat manglar, hava vit minst til alt, hvussu var tað nú, skulu vit hava waldorfsalat, og hava vit tilfar inni, okey kanska hevur onkur kiosk opið jólaaftan so vit kunnu fáa hendur á tí allarsíðsta, sum manglar.

Ja soleiðis giti eg at nógv hava tað nú vit skulu til at halda jól, tó so, so vil eg siga at í ár, er av teimum heilt frægu her á Traðagøtu 25 í Klaksvík. Dunnurnar eru stoktar, og rísingreyturin er kókaður. Í morgin er tað so bara eplini, brún og hvít, og so sósin sjálvandi.

Morgindagurin byrjar annars, sum siður er, saman við øðrum Treystum fólkum við kirkjuna í Kunoy. Vit renna til Christianskirkjuna, og so á bakaríið til morgunmat, so kunnu jólini gott koma.

Nú klokkan er farin gott av væl av midnátt, fari eg at ynskja øllum mínum vinum og kenningum eini Gleðilig Jól. Njóti nú jólafriðin, og gleðist saman við teimum tú elskar.

Nær kemur rennibreytin?

So skuldi tað ganga ein heil vika til eg aftur setti meg við tastaturi at skriva nakrar linjur. At fáa mína skriving at blíva ein dagligan vana er lættari sagt enn gjørt.

Nógv er hent hesa seinastu vikuna, eitt er so at tað er ein vika styttri til marathon í New York. Eg havi runnið nógvar kilometrar, sunnudagin rann eg í heilar 3 tímar, fekk 38 km í beinini, og var tað ein fín venjing. Eg hevði tað fínt aftaná, kann merki at formurin er við at vera har. Helt frí mánadagin.

Í góðveðrinum týsdagin rann eg 12 km saman við mínum góða vini Pól Sundskarð. Altíð hugaligt at renna saman við onkrum, og Pól er sanniliga áhugverdur, vit hava altíð nokk at práta um. Úti á rættini á Norðoyri møttu vit ikki minni áhugaverdum manni. Tá ið vit nærkast rættini síggja vit mann koma rennandi heimeftir, allarhelst verið úti á Núpi og vent, maðurin hevði gula húgvu, vit ivast í um tað kanska var Gutti, tí rennilagi var bara heilt ok, nú hann kemur nærri síggja vit at tað er eingin annar enn olivenoljusjeikurin Rógvi Joensen. Hann aftraði seg við at taka av innbjóðingin at renna saman við okkum heim í býin. Men tá ið vit skiltust við Betri Banka í Klaksvík, takkaði hann fyri eina hugnaliga løtu saman. Ein selfi bleiv tikin.

Mikudagin komu Veru og Tórfríð við mær til Havnar, tær høvdu ørindi í Havn, eg valdi at taka renniklæðir við, tí er roknaði út at hetta fór nokk at blíva ein drúgvur Havnatúrur. Eg avgreiddi ein farlek runt Havnina, 15 ferðir 1 minutt við ferð og 1 minutt við jog. Rættuliga nógvur vindur, men hóast tað ein fín venjing. Rann fram við Tórsbreyt, sum var púra tóm fyri fólk, annars er altíð fólk at síggja á Tórsbreyt, kanska veðrið spældi inn hendan dagin, tað var rættuliga nógvur vindur. Lítandi yvir Tórsbreyt, hugsaði eg um nær munnu vit í Klaksvík fáa eina slíka, gaman í so er okkurt á tekniborðini, men eg haldi at tað gongur alt ov seint. Tórsbreyt er eitt vælsignilsi, tað rokni eg við fleiri við mær munnu taka undir við, hon verður sera nógv brúkt, eg geri sjálvur mangan brúk av henni.

Ein breyt í Klaksvík má koma nú, vit mangla eisini ein fótbólts vøll, ein vøllur nøktar ikki tørvi. Tit hoyrdu Alta Gregersen siga frá hvussu vánaligur okkara verandi vøllur er. Hann er niðurslitin, og tað er í so máta positivt, tað merkir at vit veruliga hava brúk fyri einum vølli afturat.

Mín áheitan til okkara býráð er at fáa gongd at rennibreytini og nýggjan vøll nú. Eg eri vísur í at ein rennibreyt verður gagnlig fyri okkum øll her í norðoyggjum.

Hósdagin, ígjár rann eg 15 km, harav 12 km við marathon tempo, nakað sum líkist 4:15 – 4:20 pr km og tað gekk avbera gott, føldi meg ikki so troyttan aftaná. Rann í býnum, men tað hevði verið super at havt møguleika at runnið ein slíkan túr á breyt.

Í dag er tíbetur eingin venjing á skránni, veðrið er nokkso ófantaligt, tað verður kanska til ein stuttan túr í morgin, og so ein langan túr sunnudagin.

Apropos rennibreyt, leygardagin 14. maj 2011 segði hann okkum at hol var sett á, tá var hann varaborgarstjóri, nú er hann borgarstjóri, og enn er eingin rennibreyt komin. Tað sær út til at innandura spæliland verður raðfest hægri. Kunnu børn nú ikki spæla úti meira, tað er kanska tí so er vandi fyri at Ipaddar og smartfonir vera vátar. Fleiri spælipláss eru kring býin hví ikki dagføra tey og gera tey meira áhugaverd.

Sí innslag frá 2011

Nå, nú gleði eg meg at fara oman til babba at fáa mær ein góðan kaffimunn, saman við góðum vinum, sum altíð eru klárir til eitt gott prát.

 

Ein mánaði uttan ræstan fisk

Tað er hósdagur 5. Oktober, tað merkir at tað er júst ein mánaði til vit renna New York Marathon. Eg venji miðvíst, og venjingin gongur nokkso væl. Men enn havi eg ikki orduliga fingið stýr uppá mín kost. Eg royni at skikka mær væl, men tíverri eri eg so mega glaður fyri mat, at illa gongst at fáa vektina niður. Tó so, so er 1,5 kg minni at dragsa uppá síðani eg byrjaði venjingina, ætlaði at koma niður á 70 kg, tað merkir at eg má smida 1,5 kg afturat.

Í kvøld vóru vit boðin til ræstan fisk, og sjálvandi við pannukøkum omaná. Vit elska at verða boðin til døgurða hjá Jóhan Páll og Rutt ommidid, tey eru mega gott selskap.

So meðan eg rann 10 km við marathon tempo á renni bandi hjá Jórun hugsaði eg ikki um annað enn ræstan fisk. Huff, huff.

Tá ið eg byrjaði at venja til New York Marathon setti eg mær fyri at eg bert vildi renna 4 dagar um vikuna, og hóast tað við málinum at koma so tætt uppá 3 tímar sum gjørligt. Týsdag og mikudag renni eg forholdsvís róligt, alt eftir hvussu hørð venjingin hevur verið í vikuskiftinum, og hósdag er vanliga hørð venjing. T.d. intervallir. Í kvøld var tað at halda marathon tempo í 10 km, hitaði fyrst upp 2 km. Sunnudag er vanliga ein langur túrur á skránni, nú sunnudagin skal eg renna í 3 til 3½ tíma.

Hetta er næstseinasta harða vikan, og um alt gongur sum tað skal renni eg góðar 70 km hesa vikuna, og í næstu viku verður tað nakað tað sama. So verður tað niðurtrapping seinastu 3 vikurnar.

Venjingarstøðan er góð, men ivist tó aftaná venjingina í kvøld um tað røkkur til máli eg havi sett mær.

Eitt liggur so púra fæst, tað verður eingin ræstur fiskur á matarlepanum næstu vikurnar.

Tiptar æðrar ?

Klokkan er nakrar minuttir í sjey, eri júst vaknaður, havi ikki sovi tað heilt stóra í nátt, kanska er tað tí at eg svav nakrar tímar ígjár seinnapartin. Tað gekk illa at sovna í nátt, lá og vendi og dreygaði mær, klokkan tvey var eg ikki sovnaður.

Eg eri staddur á einum lítlum kamari á føroyska sjúklingahotellinum í Keypmannahavn. Eri her saman við babba, sum skal kannast á ríkissjúkrahúsinum. Babba fekk eina stóra bypass skurðviðgerð á sumri í 2001, tá vórðu 3 æðrar skiftar. Tað ferðina kom hann aftur til Føroyar sum ein nýggjur maður.

Minnist væl tá hann á sinni kom heim aftur, fyltur við nýggjari orku, og við sær hevði hann góð ráð og áheitanir frá læknunum at leggja kostvanarnir um, og ikki minst at fáa venjing inn í gerandisdagin. Nú vit aftur vitja í Danmark kunnu tit nokk gita í hvønn mun ráðini frá læknunum eru vorðin fylgd.

Nå, men aftaná ein góðan rennitúr runt sjógvarnar og ein góðan morgunmat løgdu vit leiðina inn á ríkissjúkrahúsið til fyrireikandi samrøðu. Babba skal møta aftur í morgin klokkan 8:15 til kanning og møguliga viðgerð. Vit verða heintaðir longu klokkan 7:30. Um alt gongur gott so verða vit nógv klókari seinnapartin í morgin.

Góða nátt

Her eru vinnarnir

Vit hava í kvøld drigið hepnu vinnarnir. Hjartaliga til lukku og hjartans tøkk fyri tykkara stuðul.

Vinnarnir hava fingið boð umvegis teldupost.

Í kvøld tá ið eg lat aftur fyri møguleikanum at stuðla online var stuðulsupphæddin komin uppá góðar 180.000,00 kr. Av tí at fleiri hava fingið møguleikan at stuðla umvegis bankaflyting, og eisini kontantur peningur varð latin felagnum tá ið eg fekk fantastiska móttøku á sambýlinum á Heygum kenni eg ikki beint nú endaliga talið. Tit frætta seinni í vikuni ella fyrst í næstu viku tá ið endaliga talið fyriliggur.

Túsind, túsind takk fyri allan stuðul. Eg eri barasta so takksamur og glaður.

Komin hoym í øllum góðum

Í gjár, leygardagin 20. Mai klokkan hálvgum trý kundu eg og Pól Sundskarð, væl stuðlaðir av einari rúgvu av rennarum, renna inn á øki frammanfyri Smæruna, har sambýlið á Heygum er. Stór mannfjøld var møtt upp at taka í móti okkum, og mitt á økinum sat mamma uppsnolla klár at taka í móti okkum. Ein rørandi løtu, sum eg vónandi ongantíð fari at gloyma.

Alt byrjaði í fjør tá ið eg setti mær fyri at renna til Havnar fyri at skaffa pening til Alzheimerfelagið. Tiltakið í fjør eydnaðist avbera væl, ein fantastiskur túrur. Satt at siga stúrdi eg eitt sindur fyri at renna teinin, men við hjálp frá Pól Sundskarð, kundi eg renna inn á Vagli í Havn til eina fantastiska móttøku. Seinasta ár komu inn heilar 143.000,00 krónur.

Men eg fekk tó fleiri viðmerkingar um hví eg endiliga skuldi renna til Havnar.

Í ár havi eg so valt at enda túrin við at renna hoym aftur til Klaksvíkar. Og túrurin í ár hevur ikki verið minni fantastiskur. Í ár var eg ikki so nógv merktur av stúran um eg fór at klára túrin, tí eg nú visti hvat eg fór í holtur við, heldur var tað spenningurin um hvussu tiltakið í ár fór at eydnast.

Um eg skal lýsa túrin við einum orði so er tað FANTASTISKT. Túrurin byrjaði við at eg og Pól vórður leiddir út úr Havnini av borgarstjóranum Anniku Olsen, og í Klaksvík tá ið vit komu út úr Norðoyartunnlinum stóð stór mannfjøld við okkara egna borgarstjóra Jógvan Skorheim á odda, sum leiddu okkum trygt gjøgnum býin norður til Sambýlið á Heygum, har mamma so vøkur tók í móti mær. Eg haldi mamma nýtti løtuna í gjár. Hon strálaði.

Eg eri so glaður fyri at kunna hava verið við til at gera mun. Eg eri av hjarta so takksamur fyri allan stuðul eg havi fingið í hesum tiltakið. Takk til tykkum øll. Tit vita.


Nú eg skrivi hesar linjur er stuðulin komin uppá kr. 133.000,00 og tað er einki minni enn fantastiskt. Eg havi fingið áheitanir frá fleiri fyritøkum um at hava stuðulsmøguleikan opnað til í morgin, og tað haldi eg sjálvandi eg fari at gera.

So eg haldi eisini eg velji at bíða við at trekkja lut um vinningarnar til tá. Møguleiki er at vinna eitt par av Skechers eftir egnum ynski frá Skósøluni við Gøtugjógv og 2 ferðir 1 stk. BE koyrikort frá Koyriskúlanum hjá Hans J. Hermansen.

Stuðulsrenning:
Tórshavn – Klaksvík – 77 km

So er klárt at fara avstað

Í samband við túrin til Havnar í fjør havi eg sagt frá at um ikki mín góði vinur Pól Sundskarð var við, so ivist eg í um eg var komin heilskapaður til Havnar. Nú tað er um at vera klárt at renna heimaftur til Klaksvíkar havi eg hug at leggja aftur, at uttan væl fyriskipaða kostplan frá Bjørg hevði mangan verið lítið um Pól. Hennara matpakkar hon plagar at geva Pól havi eg mangan missunt honum, tó skal sigast at Pól er óførur at deila. Til túrin í morgin hevur Bjørg fyrireika trivaligan matpakka. Tú ert fantastisk Bjørg, túsind takk.

Nú fari eg at pakka saman fyri í dag, og fáa mær nakrar tímar, so eg vælupplagdur kann taka dystin upp við teir 77 km tað er at renna av Vaglinum í Havn til Sambýlið á Heygum. Sum nú er, sær út til at líkindini at renna verða hampulig, einki regn, ikki nógvur vindur, kanska eitt sindur kalt.

Vit fara úr Klaksvík kl. 03:30 og byrja at renna av Vaglinum kl. 05:00.

Her síggja tit okkara “ta selv borð” sum Bjørg hevur staðið fyri.

Enn ber til at stuðla, trýst á violetta knøttin her undir ella hann ovast til høgru á síðuni.

Stuðulsrenning:
Tórshavn – Klaksvík – 77 km

Stuðla og verð við í lutakasti um skógvar frá Skechers

“Í samband við “meir fyri minnið” túrin hjá tær í ár, vil eg fegin stuðla tær við eitt par av Skechers GO RUN Ultra Road. Teir eru gjørdir til ultra rennarar – also laaangar túrar.”

Hetta skrivaði Terji Hansen frá Skósøluni við Gøtugjógv tá ið tað frættist at eg fór at renna hoym aftur til Klaksvíkar. Eg tók av tilboðnum, og havi royndarkoyrt skógvarnar, og eri eg sera væl nøgdir við teir. Eg fari at renna í teimum nú leygardagin.

Stuðla og ver við í lutakasti um eitt par av Skechers

Hey, um áhugi og um tað ber til – vil eg fegin geva eitt par Skechers til ein av teimum, sum flyta pening til títt megnar tiltak. Annars bestu ynskir leygardagin.

So vera vónandi nøkur aftrat, sum vilja stuðla 🙂
Vinnarin kann velja sær eitt par Skechers eftir egnum ynskji.

Heilsan
Terji Hansen
Skósølan við Gøtugjógv

Nú í kvøld 30 tímar til fráferð av Vaglinum í Havn, kann eg við gleði siga tykkum at stuðulin er komin uppá kr. 65.000,00. Hugaligt at síggja hvussu góð undirtøkan er.

Ver við og stuðla Alzheimerfelagnum í teirra arbeiði at hjálpa avvarandi og teimum, sum eru rakt av hesari ræðuligu sjúku. Í fjør megnaðu vit øllum somul at samla heilar 143.000,00.

Stuðulsrenning:
Tórshavn – Klaksvík – 77 km