Nú er gongd komin á

Nú er januar mánaði komin í helvt, og eg havi einki skrivað, sum eg so avgjørt hevði ætlanir um. Gott eg ikki gjørdi tað til eitt nýggjárslyfti, tí so hevði tað longu verið brotið.

Eg havi av álvara tikið renningina uppaftur, tí fleiri spennandi renni avbjóðingar liggja fyri framman, og ætli eg mær í ár at fyrireika meg betur. Tað er altíð stuttligari at møta einari avbjóðing væl fyrireikaður, tað ger tað dupult so stuttligt.

Ársins fyrsta kapping hevur longu verið, og var tað nýggjárshálvmarathon. Eg royni altíð at melda meg til hesa kapping, so hóast ikki so nógva venjing meldaði eg meg til, hugsaði tað kundi um ikki annað verða ein langur venjingartúrur. Men tá eg hevði runnið umleið 3 km kemur Rigmor tøssandi fram til mín, spyr hvørjar ætlanir eg hevði. Nú kom kappingarhugurin í meg, og eg segði at eg hugsaði at koma so tætt uppá 1 tíma og 30 min. Hetta var júst tað hun hugsaði, spurdi um vit ikki kundu hjálpast at út á Toftir.

Vit bæði fingu ein super túr, og sjálvt ikki tiltiknað Byrgisbrekkan tók luftina frá okkum báðum. Eg kom í mál við tíðini 1 tímar 32 minuttir og 23 sek. beint í hølinum á mær kom Rigmor. Uttan avbjóðingina frá Rigmor, so hevði eg neyva megan eina so flott tíð, sum mín venjingarstøða er í løtuni. So takk fyri kampin Rigmor.

Hugsaði kanska at seta mær eitt varðisligt mál um at skriva ein rennistatus hvørt sunnukvøld, so kunnu tit fylgja eitt sindur við hvussu gongur.

Nú er so gongd komin á 🙂

Berlin Marathon 2016, ein fín jólagáva.

berlin-marathon-2016Tíðin hon strýkur avstað, tað eru nú longu 10 dagar síðan sunnudagin 25. september, tá ið eg saman við fleiri rennivinum úr Klaksvík rann Berlin Marathon. Longu á jólum fingu eg og aðrir menn startnummar til Berlin Marathon 2016 í jólagávu. Konurnar høvdu rotta seg saman, og avgjørt at Berlin Marathon skuldi rennast í 2016, og enntá høvdu tær longt túrin við 3 døgum, soleiðis at vit kundu uppliva eitt sindur meira av Berlin.

Tað vanliga er tá ið man fær jólagávur er at hon kann nýtast altfyri eitt, men soleiðis var ikki hesaferð, gávan kundi ikki nýtast fyrr enn 25. September í 2016, altso 9 mánaðar aftaná hon var latin upp, og treytin fyri at hon kundi nýtast var hart arbeiði fram til sjálvan dagin. Tað er ikki bara spurningur um at fáa startnummari á bringuna, og so renna.

Eg minnist at Vera spurdi um eg var glaður fyri gávuna. Eg haldi Vera hevði vænta at eg fóru at vera meira glaður. Støðan hjá mær akkurát tá var ikki so góð tá ið um renning ræður, formurin var ikki serliga góður, so eitt startnummar til marathon var kanska ikki júst tað eg sá koma.

Tað var einki annað at gera enn at fara í gongd við venjing mótvegis hesum stóra máli, sum Vera hevði krøkt uppá okkum bæði. Á vegnum setti eg mær annað stórt mál, og var tað at renna úr Klaksvík til Havnar til frama fyri Alzheimerfelagið. Ein skuldi trúð at tað riggaði gott saman, men tíverri so kostaði Havnatúrurin, eg mátti brúka næstan ein mánað at koma fyri meg í, og motivatiónin aftaná var ikki rættuliga har.

Eg hevði annars stórar ætlanir við Berlin Marathon, eftirsum mítt fyrsta marathon júst varð avgreitt í Berlin í 2002, altso fyri 14 árum síðani. Eg fekk eina sera góða tíð tá, megnaði teir 42,2 km uppá 3:02:23, og tað var hesa tíðina hevði eg í huganum at sláa. Men so hvørt vit nærkaðust stóra degnum, mátti eg bara ásanna at hetta fór at vera trupult. Eg hevði havt ov stutta tíð til at fyrireika meg í, hóast eg longu var tilmeldaður á jólum.

Tað kundi tykjast sum formurin var góður, tá ið eg fleiri ferðir í summar kláraði at renna skjótt á bæði 5 og 10 km, og skuldi tað tí undir vanligum umstøðum bent á at eg fór at klára ein tíð undir 3 tímar. Men tað sum er avgerandi er um grundformurin er til staðar, og tað var hann ikki hjá mær.

Spurdur hvat tíð eg ætlaði at fara eftir í Berlin, segði eg at máli hjá mær var at renna undir 3 tímar og 10 minuttir, men tað skal eingin loyna vera at eg innast inni vildi royna at klára mína tið frá 2002.

So upprann dagurin, veðrið var av tí fagrasta, vit fóru í góðari tíð av hotellinum við U-Bahn út til startøki, eg hevði fingið tildeilt at byrja í bólki C altso 3. fremsta bólki. Ruth hevði tilmelda meg at klára 2:50 – 3:00, tí var eg placeraður so frammaliga. Tað, sum kanska er eitt sindur keðiligt, um tú ikki er í formi til hetta og byrjar so frammaliga er at tú verður ofta yvirhálaður, og um nakað so er tað mega irriterandi at blíva yvirhálaður, og serliga um tað er av einari kvinnu.

Tíbetur bleiv eg ikki so nógv yvirhálaður at byrja við, ja heilt út á 30-32 km helt mín plan, rann eftir 3:02:23, svarandi til ca 4:19 pr. km, men sannheitin er nokk tann eg rann kanska ov skjótt. Eg tordi ikki at renna ov seint, og eg hevði kreftirnar. Men so aftaná góðar 30 km byrja kreftirnar at ganga undan, og tað er júst her tann nógv umrøddu múrurin kemur inn, tíbetur so fall ferðin ikki so nógv, eg hevði enn tá kreftir at seta ferðina upp tá ið eg var komin ígjøgnum Brandenburger Tor og rann seinastu 200 metrarnir í mál. Tíðin bleiv 3 tímar 5 minuttir og 50 sekund, 3 minuttir og 27 sekund seinni enn í 2002, tað er altso 14 ár síðani, so tað er ikki so galið av einum 50 ára gomlum unglingi.

Ein fín jólagáva, sum eg eri sera glaður fyri. Takk fyri Vera.

Takk fyri at tit stuðlaðu

mottokaNú er ein tíð fráliðin síðani 77 km langa rennitúrin úr Klaksvík til Havnar. Túrurin var harður, men onga løtu á túrinum hugsaði eg tankan at gevast. Vikuna aftaná hevði eg ilt í øllum kroppinum, eg royndi at renna ein stuttan túr hósdagin, men valdi at gevast aftaná góðar 4 km tí eg merkti at kroppurin hevði brúk fyri meira hvílu. Nú 3 vikur eru gingnar eri eg nøkurlunda til reiðar aftur at fara undir regluliga venjing aftur, tó so merki eg enn eitt sindur til skinnabeini, tað hevur hug at arga eitt sindur, so ferðin er ikki tann stóra júst nú.

Eg setti mær fyri at gera mun onkursvegna í samband við at Alzheimerfelagið ætlar at skaffa pening soleiðis at til ber at seta fólk í starv hálva tíð. Leingi hevur verið arbeitt við at fáa eitt kunningar og lýsingarblað út, og harvið skaffa eitt sindur av peningi fyri lýsingar. Uppgávan at skaffa lýsarar er ofta nokkso strævin, og tað er ikki ein uppgáva mær dámar so væl, men tíbetur er tað onnur sum vilja tað. Hvat kundi eg so gera. Sum flest øll vita, so dámar mær væl at renna, so eg hugsaði hví ikki renna til Havnar, og so fáa fólk at stuðla. Fólk kunnu so sjálvi avgera um tey vilja stuðla og hvussu nógv.

Og eg má siga at viljin at stuðla var sanniliga góður. Satt at siga so hugsaði eg, um eg klári at skaffa 20-30 túsund krónur so hevði tað verið óført. Men sum vit nærkaðust degnum rennast skuldu sá eg at varisliga mál eg sett fór at blíva nátt væl ov virðiliga. Leygarmorgunin áðrenn eg fór avstað var upphæddin komin uppá smáar 100 túsund krónir, og tá ið eg sunnudagin lat aftur fyri møguleikanum at stuðla, kundi eg staðfesta at upphæddin var komin uppá 143.000,00 kr.

Eg vil takka tykkum øllum sum valdi at stuðla renningini, eg eri barasta so glaður og takksamur. Eisini vil eg nýta høvi at takka Grafia fyri hjálp í samband við uppsetan av reklamu á blusuni og Reklamuprent í Norðragøtu fyri prent á blusu og Føroya Bjor fyri at stuðla við vatni til túrin. Takk til Rennarin, Admind.fo, Vera Klipt og Bakaríið hjá Jórun. Takk til mínar fantastisku flokkfelagar, sum fylgdu mær allan vegin, takk til Jórun sum súkklaði allan teininum við mær, takk til øll tykkum, sum valdi at fylgja mær partar av teininum. Tit vita bara ikki hvussu nógv tit stuðlaðu. Eg minnust hvussu eg ernaðist tá eg sá flokkin av Treysta rennarum sum hektaðu seg uppá áðrenn Kaldbakstunnulin.

Takk til Alzheimerfelagi og Tórshavnar kommunu fyri tað fantastisku móttøkuna eg fekk tá eg kom til Havnar. Tað var barast so fantastiskt.

Ein serlig tøkk til mín góða vin Pól Sundskarð, sum stuðlaði mær allan vegin. Eg fari so langt sum at siga uttan Pól og Bjørg, ivist eg í um eg kom heilskapaður til Havnar. Takk tit bæði.

Babba spyr meg hvør er meiningin við at mamma tín skal vera sjúk, ein góður spurningur, sum eg sjálvur ofta seti mær sjálvum, men eg trúgvi tað er ein meining við øllum her í lívinum. Eg sigi við babba um mamma ikki hevði alzheimer so hevði eg neyvan samlað 143.000,00 til Alzheimerfelagið, og spurningurin er so nær møguleikin hevði verið at sett hol á at fáa sett fólk í starv.

Takk øll somul fyri allan stuðul. Havi hug at enda við seinasta ørindi av sangi eg skrivaði til mammu, og sum eg havi ognað Alzheimerfelagnum og øllum tykkum, sum á einhvønn hátt hava følt sviðan av hesari ræðuligu sjúku.

Lívið kann tykast so órættvíst
men soleiðis gongur viðhvørt
í okkara heimi tú hevur lýst
og okkum á leið hevur ført
altíð ein skansi var, tá ið vit vóru har,
verji hjá okkum tú var.
Men tað nú broytt alt er, sjúkan teg veikan ger
sjúkan, sum lekjast ei kann.

Viljin at stuðla er fantastiskur

Nú nærkast av álvara

Nú eru minni enn 2 døgn til eg skal renna 77 km langa teinin av Sambýlinum á Heygnum, har mamma býr til Vaglið í Havn. Eg eri mega spentur, men ikki frítt at eitt sindur av fjáltur er komin á meg. Tað er sanniliga ein langur teinur, eg havi ongantíð áður runnið so langt. Eg havi prøva kreftir við marathon nakrar ferðir, og hevur tað tikið á leið 3 tímar at avgreitt hvørja ferð, men nú skal eg vera í gongd í 8-10 tímar, so tað er nakað heilt annað.

pol-og-bjorg-1Eg eri sera glaður og takksamur fyri at mín góði vinur Pól Sundskarð kemur at renna saman við mær allan vegin til Havnar. Um nakar so veit hann hvat tað er at renna til Havnar, tí hann hevur ikki minni enn 7 ferðir runnið teinin,  4 ferðir úr Klaksvík til Havnar og 3 ferður úr Havn til Klaksvíkar.

Eg og Pól hava tosa nógv um nær vit skulu byrja at renna, og hava vit verið eitt sindur ymiskir á máli um tað,  men eru vorðnir samdur um at best er at fara úr Klaksvík so tíðliga sum gjørligt, fyri ikki at verða so seinir í Havn. So kl. 05.00 byrjar okkara túrur uttan fyri Sambýlið á Heygnum og um alt gongur eftir ætlan so verða vit í Havn umleið kl. 14, neyvan fyrr. Um onkur hevur hug at renna saman við okkum partara av túrinum so hevði tað bara gjørt túrin enn stuttligar. Tempo vit renna er ógvuliga lágt so eingin nýtist at setast aftir.

Tá ið eg setti mær fyri at renna var eitt tað fyrsta eg gjørdi at mála rutina upp, so herundir síggja tit túrin eitt sindur útgreinaðan í kilometrum, tíðirnar eru bara vegleiðandi, og um alt gongur sum æltan.

Kilometrar Stað ca. kl.
Start Sambýlið á Heygum 05:00
2,5 km Norðoyatunnilin 05:18
9,7 km Bygdaskelti Leirvík 06:09
15,9 km Frákoyring Syðrugøta 06:53
17,7 km Gøtueið 07:06
19,0 km Skipaneskrossur 07:15
25,1 km Skálabotnur – FAST 07:58
30,7 km Norðskálatunnil 08:37
36,8 km Brúgvin um Streymin 09:20
39,8 km Streymnes / Hvalvík 09:41
43,5 km Áir 10:07
 46,4 km Hósvík 10:27
51,5 km Kollafjørður, Norðuri í Sundum 11:03
53,8 km Kollafjørður, Kirkjan 11:19
57,5 km Kollafjørður, Rundkoyring 11:45
59,3 km Kollafjarðartunnilin 11:58
63,4 km Kaldbaksbotnur 12:27
72,4 km Hoyvík, Rundkoyring 13:30
77,0 km – mál Vaglið, Tórshavn 14:03

 

Enn ber til at stuðla, og higartil hevur gingið strúkandi. Um tú vilt stuðla renningini og alzheimerfelagnum so er at trýsta á knøttin herundir ella ovast á síðuni.

Stuðulsrenning:
Klaksvík – Tórshavn – 77 km

May Bjerre heldur fyrilestur

mayÍ dag kl. 18 heldir Alzheimerfelagið sín árliga aðalfund, og beint eftir fundin kl. 19 skipar Alzheimerfelagið fyri almennum tiltakið har m.a. May Bjerre fer at siga sína søgu. Nógvar eru eldsálirnar, og ein teirra er May Bjerre Eiby. Hon er upphavi til sera spennandi nýggja, og nýhugsandi røktarheimi fyri dement Dagmarsminde.

May sjálv er sjúkrarøktarfrøðingur, pápi hennara hevði alzheimers, og føldi hon at skipanina sveik. Í may 2009 søkti hon um certifikatión, og í februar í ár kundi hon lata hurðarnar upp fyri hugnaliga røktarheiminum Dagmarsminde. Pláss er fyri 10 búgvandi.

Tit kunnu kunnað tykkum meira um hetta sera hugaliga heim,við at vitja teirra heimasíðu dagmarsminde.dk

Í kvøld fái eg, saman við Hans Jacob Hermanssen, høvi at siga eitt sindur um ætlaninar at menna alzheimerfelagið við at seta fólk í ½ tíðar starv. Eg fari at greiða frá mínari stuðulsrenning og Hans Jacob um blaðið, sum kemur út til alt landi í mai mánað.

Maria Skaalum Petersen fer eisini at siga eitt sindur um hennara granskingararbeiði innan m.a. demens.

Nógv hava gjørt av at stuðla renningini, og eri eg sera takksamur fyri tað. Enn ber til at stuðla, trýst á knøttin herundir ella ovast á síðuni. Renningin verður leygardagin 7. mai. Eg gleði meg.

Stuðulsrenning:
Klaksvík – Tórshavn – 77 km

Smáttan hjá Archibald

Smáttan hjá Archibald

Smáttan hjá Archibald

Á Hvítubrúgv beint við gomlu bygdagøtuna til Árnafjarðar liggur hugnaliga smáttan hjá Archibald Black. Nátturan har um leiður er stórbar, og staðsetingin av smáttuni er væl gjøgnumhugsa. Smáttan liggur í haganum hjá Archibald.

Saman við øðrum góðum kreftum, var eg við til at fáa fyrsta tilfari niðan á Hvítubrúgv. Archibald hevði gjørt veggir og sperrir í einum goymsluhøli í Klaksvík, so ein góðveðursdag, fleyg tyrlan alt tilfari norður, og tað sum ikki bleiv flogi var borið niðan á Hvítubrúgv. Archibald og vinar eiga síðani uttan iva óteljandi túrar niðan á Hvítubrúgv, meðan smáttan stóð í ger. Eg haldi eg var við 2 ferðir, men hava noti blíðskapin í smáttuni nakrar ferðir, tá ið fólk hevur verið har, tá eg eri komin framvið.

Í dag valdi eg so at gera mær ein túr niðan Gravardal norður eftir Kjølinum til Hvítubrúgv. Ein fínur túrur. At ganga og renna í haganum er bara so doyligt, tað er heilt nakað annað enn at renna á harða asfaltinum. Einki er sum at ferðast í nátturuni, burtur frá øllum býarmeldrinum.

Nú 18 dagar áðrenn langa túrin til Havnar, gongur bar væl, men eg skal tó viðganga at eg kann gott merkja at eg øki venjingina kanska í so skjótt. Høgra skinnabein hevur hug at drilla eitt sindur, men eg uggi meg við at eg skal bara renna hægst 10 km/t. tá eg skal renna til Havnar.

Um tú vil stuðla Alzheimerfelagnum, so kanst tú stuðla mínari renning, allur peningurin fer til Alzheimerfelagið.  Trýst á knøttin her undir, so verður tú beind/ur til stuðulssíðuna.

Stuðulsrenning:
Klaksvík – Tórshavn – 77 km

This slideshow requires JavaScript.

Upphiting til Hvonn Live

Klaksvík - Kunoy 30 km

Fyrireikingarnar móti stóru avbjóðingini ganga væl. Í dag havi eg verið ein longri túr, væl stuðlaður av mínum góða vini Pól Sundskarð. Pól er ikki ein og hvør tá ið tað kemur til at renna langt, og eri eg sera takksamur fyri at hann tímir at koma onkrar langar túrar saman við mær.

Í dag gekk leiðin so til Kunoyar. Ein nokkso harður túrur við fitt av brekku, í so máta líkist hann teininum til Havnar, bert væl styttri. Tað bleiv til 30 km, og tempo var á leið 6 min pr. km.  Føldi meg væl aftaná túrin. Takk fyri ein fínan túr Pól. Gleði meg at fáa døgurða frá tær (Bjørg) í kvøld 🙂

Í vikuni ringdi Hilmar Jan til mín, og spurdi um eg ikki vildi vera við í Hvonn Live leygarkvøldið. Má siga at eg bleiv eitt sindur ovfarin og glaður, at hann heldur, at mín ætlan er tilfar til Hvonn Live. Hann spurdi um ikki tað var eitt gott hugskot at taka Pól Sundskarð við suður. So aftaná ein góðan bita frá Bjørg fara vit saman við konunum til høvuðsstaðin at práta við Hilmar Jan í Hvonn Live. Tað verður sent á Ras2 á leið kl. 21:30, so tuni inn á Ras 2 kl. 21:30 og hoyri hvat spyrst burtur úr.

Eg gleðis um at fólk hava tikið væl í móti mínari ætlan, og fólk eru sanniliga ófør at stuðla.

Tit kunnu stuðlar við at trýsta á knøttin niðan fyri.

Stuðulsrenning:
Klaksvík – Tórshavn – 77 km

Nú ber til at stuðla

KG-TN-77

Sunnudagin aftaná KÍ hevði vunnið 4 – 0 í Fuglafirði, avdúkaði eg mína ætlan um at renna til Havnar til frama fyri Alzheimerfelagið. Hetta hevur verið vakt ans millum fólk, og tað er sera gleðiligt. Innleggi eg skrivaði her á síðuni sunnudagin bleiv deilt fleiri hundrað ferðir á facebook, so mín kanska eitt sindur øra ætlan er komin runt til nógv fólk. Eg vóni inniliga at mín stuðulsrenning veruliga kann vera við til at varpa enn meira ljós á alzheimer og demens øki í Føroyum.

Síðani tað frættist um mína æltan, hava fólk dúgliga spurt hvussu ber til at stuðla. Eg havi gjørt avtalu við atgongumerki.fo um at taka sær av hesum, teir stuðla við einki avgreiðslugjald at leggja uppá upphæddina. Takk fyri tað.

Til ber at stuðla við at trýsta á linki ovast til høgru her á síðuni. Til ber at gjalda við øllum gjaldskortum.

Eisini eisini ber til at trýsta á knøttin her undir.

Stuðulsrenning:
Klaksvík – Tórshavn – 77 km

Í dag er summarmáladagur, summer er í hondum, Liverpool vann ein fantastiskan dyst í kvøld. So tað er mikið hugaligt í kvøld at kunna lata upp fyri møguleikanum at stuðlar Alzheimerfelagnum í kvøld.

Meir fyri minnið

mamma-og-babba

Ger meir fyri minnið

Mamma mín hevur Alzheimers, mamma mín er einans 71 ára gomul, í september mánað hevur hon longu búð fast á Sambýlinum á Heygnum í 3 ár. Mamma var 62 ára gomul tá ið hon fekk staðfest sjúkuna, men eingin ivi er í at hon nógv ár frammanundan vísti tekin um at okkurt var áfatt.

Eg eri sjálvur júst vorðin 50 ára gamal, og hugsi eg nógv um hesa ræðulig sjúku. Okkara familja hevur verið sera hart rakt av hesari sjúku, so tað kanska ikki so løgi at eg javnan hugsi, hvat nú um eg fái Alzheimer.

Nógv hendir á økinum innan Alzheimers, og eru góða vónir einaferð í nærmastu framtíð at finna viðger, sum kann lekja hesa ræðuligu sjúku. Sum er í dag so finst eingin lekidómur fyri Alzheimers.

Eg vil gjarna gera mun, og tað eru vit sum eru frísk, sum kunna gera mun. Alzheimerfelagið í Føroyum ger eitt gott arbeiði við at seta fokus og upplýsa um sjúkuna. Alt teirra arbeiði verður gjørt frívillugt, tað er ofta sera tíðarkrevjandi og vit vita at tað heldur ikki í longduni. Man brennur út.

Leygdardagin 7. mai ætli eg mær at renna úr Klaksvík til Tórshavn til frama fyri Alzheimerfelagið, soleiðis at tey kunnu seta fólk í hálvtíðarstarv, so tey á tann hátt kunna vera til enn størri hjálp við at upplýsa, veðleiða og annars virka fyri at demens øki verður raðfest í Føroyum.

Mín vón var at eg kundi avdúkað mína ætlan eftir at KÍ hevði vunnið á ÍF í Fuglafirði, og tað sær ikki mætari út enn at KÍ kemur aftur til Klaksvíkar við stórsigri í skjáttuni. Í skrivandi løtu er KÍ á odd 3-0. Tillukku KÍ.

Tú kanst vera við til at gera mun við at stuðla mínari renning. Í komandi viku verður møguligt at stuðla renningini her á síðuni, og komi eg eisini tá at greiða nærri frá mínari ætlan.