Tíðin rennur sum streymur í á

Tað er nú næstan ein mánaði síðan eg skrivaði nakað her á síðuni, tá skrivaði eg um hvussu umráðandi tað er at brúka tíð saman við børnunum, tí áðrenn tú veitst av er tað ov seint. Jú, tíðin gongur skjótt, og er tað nokk okkurt í tí, at jú eldri tú verður sýnist tíðin at ganga enn skjótari.

Nå, men tað gongur einki serligt við renningini hjá mær, eg havi ikki rættuliga fingið gongd aftur á renningina. Í dag vitjaði eg Klæmint á Havnar Fyrioterapi fyri 5. ferð. Eg vil siga at tað gongur framá, um enn seint, lyskutrupuleikar kunnu taka langa tíð. Klæmint hevur givið mær nakra venjingar eg skal gera dagliga, og so royni eg at renna 3 ferðir um vikuna. Pínan er at kalla burtur, men á morguntúrinum (til gongu) niðan á Háls í gjár billaði eg mær inn at eg merkti okkurt. Vónandi bert innbildningar.

Nú ætli eg mær at venja miðvíst, men varliga, máli er at kunna luttaka á Ólavsøku, við einari tíð undir 20 min. Ólavsøkurenningin er 5 km.

Niðanfyri nakrar myndir frá morguntúrinum niðan á Háls