Skaðin eg havi fingið at dragast við darvar mær so mikið nógv at tað kom ongantíð uppá tal at stilla upp til flaggdagsrenningina í ár, sum eg annars hevði melda meg til fyri fleiri vikum síðani. Eg havi nú ikki runnið í næstan 2 vikur, og enn merki eg til skaðan í vinstru lysku, og um nakað so er tað vorðið verri. Eg verið noyddur at leita mær til lækna fyri at fáa eina ávísing til fysioterateut.
Flaggdagin brúkti eg nakrar tímar omanfyri húsini, har flutti eg eina grótrúgvu, sum vónandi einaferð um ikki so langa tíð virkar sum fundament undir einum túni vit kunnu gera brúk av tá ið veðurguðarnir vísa seg frá teirri góðu síðuni.
Eg leitaði mær eisini oman í Djúpumýri at síggja seinastu minuttirnar av klassikaranum millum KÍ og HB. Tað sá lovandi út tað einu løtuna, men sum so mangan áður var mann vitni til 2 keðilig mál HB megnaði at seta í meskarnar aftanfyri Meinhard Joensen stutt fyri leiklok. Ein málríkur dystur við heili 7 málum, harav 4 stóðu skeivu megin á máltalvuni.
Eg verið neyvan til reiðar at renna ½ marathon komandi vikuskifti, sum eg annars havi glett meg nógv til, men KÍ spælir aftur longu sunnudagin í Gøtu móti Víkingi. Koyr á KÍ.
Leave a Reply