Seinastu dagarnir hava vit í Føroyum verið vælsignað við ómetaliga góðum veðrið. Í dag var aftur ein sera góður dagur, og í dag var ein Havnartúrur á skránni. Men ávegis til Havnar valdi eg at steðga á eina løtu í Hósvík, og njóta góða veðrið. Koyrdi oman í fjøruna, gekk mær ein túr oman til sjóvarmálan, tað var fjøra so tað bar til at ganga langt út.
Æðurnar hyggaðu sær í góða veðrinum, eitt einsamalt tjaldur stóð so spelki millum tjaldursgrælingarnar. Ætlaði at fáa eina góða mynd av okkara tjóðarfugli, men sum eg kom nærri, var tað sum tað kendi á sær hvørjar mínar ætlanir vóru, og valdi at flýggja. Tjaldursgrælingarnir lótust ikki um vón, teir hildu bara á við at venda steinum, í vón um at finna okkurt gott til mætna.
So gekk leiðin víðari til Havnar, og áðrenn dagsins uppgávur, gekk eg mær ein túr í góðveðrinum. Nakrar myndir úr høvuðstaðnum skaða ikki 🙂
Annars so havi eg seinastu dagarnir arbeitt við einum tanka, sum eg nú havi avgjørt skal blíva til veruleika. Men enn er tankin ikki búgvin til at verða kunngjørdur, eg má fáa hann meira lidnan áðrenn eg avdúki mínar ætlanir.
Afturkomin úr Havn, fara eg og mín góði vinur Pól Sundskarð ein rennitúr. Eg velji at fortelja honum um mínar ætlanir, í vón um at hann kann stuðla mær. Hann tykist heldur ivasamur, hann trýr ikki rættuliga uppá hetta eg gevi honum innlit í, men avgerðin er tikin, líka mikið hvat Pól sigur og heldur.
Leave a Reply