New York Marathon 2017

Tá ið tú rennur New York marathon so skal tú renna yvir 5 brúgvar og í gjøgnum 5 býarpartar. Men Brooklyn bridge er ikki ein av brúgvinum, hana gingu við yvirum týsdagin.

Fyri sløkum ári síðani syrgdi primus motur Ruth Johannesen fyri at vit fingu startnummur til New York marathon 2017. Tað vísir seg at tað Ruth stingur út í kort verður góðtikið uttan stórvegis hóvastak. Gott at vit hava Ruth til at draga stóra lessi.

Nú flestu eru farin til guðstænastu her í grannalagnum havi eg sett meg við telduna fyri at hugaleiða eitt sindur um okkara vitja her í USA, sum byrjaði við at vit runnið New York marathon seinasta sunnudag.

Umvegis Keflavík lendu vit í JFK floghavnini í New York seint fríggjadagin, og stórvegis annað enn at koma á hotelli hendi ikki hendan dagin. Tíðliga leygarmorgunin gekk leiðin á messuna, at heinta startnummar. Øll fingu sær eitt vikukort til The Subway, sum vit hava havt stóra gleði av meðan vit vóru í New York. Um kvøldi fóru fleiri av okkum til pastaparty í Central Park, seinasta máltíðin áðrenn stóra slagi.

Tíðarmunurin uppá 5 tímar hevur gjørt tað at vit eru vaknaði sera tíðliga hvønn morgun meðan vit hava verið her, og tað hevur verið super, eftir sum vit tískil hava útnytta dagarnar fult út. Sunnumorgun vórðu vit longu avheintaði á hotellinum kl. 5:35, veðrið var gott, men sera sera kalt. Men hetta vóru vit fyrireikaði uppá so vit vóru væl ílatin. Ti vit bíðaðu í einar 2 tímar úti á Staten Islands til skoti var til start.

Eg hevði startnummar 3825 og skuldi eg starta í fyrstu grønu bylgjuni kl. 9:50. Mín stórsta avbjóðing tá ið man fer inn í startøki er neyðin at sleppa av við vatni. Tað vísir seg sum um  man vil pissa allatíðina. Hálvan tíma áðrenn startin verður man sleptur út á Verrazzano brúgvina har eingi toilettir eru, og tá verður eisini sagt at um man pissar á brúnni og verður uppdagaður kann man blíva kolldømdur. Men tá ið man skal so skal man, so eg breyt reglurnar, eg trokaði meg út til síðina, hugdum um onkur vaktur var har, so lat eg vatni falla. Fleiri við mær gjørdi tað sama.

Klokkan 9:50, aftaná eina stutta talu frá formanninum í New York Road runners og amerikanska tjóðsangin, var fyrsta bylgja skotin í gongd, við Frank Sinatra, syngjandi kenda sangin New York, New York. Leiðin gekk vegis fyrstu brúnna Verrazzano brigde gjøgnum gøturnar í New York. Stemningurin var fantasktiskur at kalla allan vegin. Burtursæð frá brúgvinum og býarpartinum Williamsbourgh var rómurin frá áskoðarum fantaskiskur. Í Williamsbourgh búgva fyri tað mesta ortodoksir jødar, og teirra religión loyvir ikki at útvísa begeistring, tískil var tað ógvuliga friðarligt í hesum býarparti.

Eg føldi meg serstakliga væl heilt fram til 30 km og hetta undraðist eg satt at siga yvir, eg legði hart út, og tað føldist ikki so hart, eg valdi ikki at seta ferðina niður eftisum eg hevði eina vón um at eg kanska fór at halda, mín ½ marathon tíð var so 1:27:31. Men tíverri so skuldi ikki verða, trøðini vaksa ikki inn í himmalin, tá ið eg kom á Willisbridge, føldi eg fyrstu ferð rættuliga møði, sera tungt at koma tvørtur um, yvirhálaður av fleiri, eisini kvinnum. Eg mannaði meg tó upp, men hvatr var einki at gera, eg mátti, broyta mína ætlan og góðtakað at tað var ikki á hesum sinni eg komi undir 3 tímar, mítt loyniliga mál. Nú ráddi bara um at klára mítt officiella mál um at koma undir 3 tímar og 5 minuttir.

Á so at siga øllum vatnpostum fekk eg mær at drekka, og longu við ½ marathon valdi eg eisini at taka energi drinks, og tá ið bananir komu á banan við 35 km valdi eg eisini at taka av tí tilboðnum.

Gott nokk havi eg runnið í New York í 2010 og veit eg at tað er ein tung ruta, men faktiskt er hon nógv tyngri enn eg havi givið mær far um. 4 av brúgvinum eru tungar at koma tvørtur um, eisini er fitt av mótbrekku, og endin er ikki akkurát eitt uppløb har til ber at seta ferðina upp.

Eg megnaði at halda ferðini so nøkurlunda, fekk enntá sett ferðina eitt sindur upp seinastu 2 km, soleiðis at tá eg eg kom um málstrikuna segði urið hjá mær 3 tímar 4 minuttir og 09 sek. Eg var í knúsi, er ikki ov nógv sagt, men eg náddi setningin, so eg eri avbera væl nøgdur. Við eitt sindur fleiri kilometrum í beinunum hevði eg kanska megna mítt loyniliga mál, men tað fáa vit so ikki svar uppá á hesum sinnið.

Vit hava so dagarnar aftaná marathon renningina reika runt í New York, sæð ymisk kend støð, eti ósunnan amewrikanska mat og sum eg nevndi fyrr var íløgan í vikukorti til The Subway ein góð íløga, sum vit øll gjørdi dugliga brúk av.

Fríggjadagin gekk leiðin til Washington, her hava vit sæð fleiri kend støð, har í millum hvítu húsini.

Ein væleydna marathon feria er komin at enda, vit sita nú í bussi á veg til internationala flogvøllin í Washington.

Nær kemur rennibreytin?

So skuldi tað ganga ein heil vika til eg aftur setti meg við tastaturi at skriva nakrar linjur. At fáa mína skriving at blíva ein dagligan vana er lættari sagt enn gjørt.

Nógv er hent hesa seinastu vikuna, eitt er so at tað er ein vika styttri til marathon í New York. Eg havi runnið nógvar kilometrar, sunnudagin rann eg í heilar 3 tímar, fekk 38 km í beinini, og var tað ein fín venjing. Eg hevði tað fínt aftaná, kann merki at formurin er við at vera har. Helt frí mánadagin.

Í góðveðrinum týsdagin rann eg 12 km saman við mínum góða vini Pól Sundskarð. Altíð hugaligt at renna saman við onkrum, og Pól er sanniliga áhugverdur, vit hava altíð nokk at práta um. Úti á rættini á Norðoyri møttu vit ikki minni áhugaverdum manni. Tá ið vit nærkast rættini síggja vit mann koma rennandi heimeftir, allarhelst verið úti á Núpi og vent, maðurin hevði gula húgvu, vit ivast í um tað kanska var Gutti, tí rennilagi var bara heilt ok, nú hann kemur nærri síggja vit at tað er eingin annar enn olivenoljusjeikurin Rógvi Joensen. Hann aftraði seg við at taka av innbjóðingin at renna saman við okkum heim í býin. Men tá ið vit skiltust við Betri Banka í Klaksvík, takkaði hann fyri eina hugnaliga løtu saman. Ein selfi bleiv tikin.

Mikudagin komu Veru og Tórfríð við mær til Havnar, tær høvdu ørindi í Havn, eg valdi at taka renniklæðir við, tí er roknaði út at hetta fór nokk at blíva ein drúgvur Havnatúrur. Eg avgreiddi ein farlek runt Havnina, 15 ferðir 1 minutt við ferð og 1 minutt við jog. Rættuliga nógvur vindur, men hóast tað ein fín venjing. Rann fram við Tórsbreyt, sum var púra tóm fyri fólk, annars er altíð fólk at síggja á Tórsbreyt, kanska veðrið spældi inn hendan dagin, tað var rættuliga nógvur vindur. Lítandi yvir Tórsbreyt, hugsaði eg um nær munnu vit í Klaksvík fáa eina slíka, gaman í so er okkurt á tekniborðini, men eg haldi at tað gongur alt ov seint. Tórsbreyt er eitt vælsignilsi, tað rokni eg við fleiri við mær munnu taka undir við, hon verður sera nógv brúkt, eg geri sjálvur mangan brúk av henni.

Ein breyt í Klaksvík má koma nú, vit mangla eisini ein fótbólts vøll, ein vøllur nøktar ikki tørvi. Tit hoyrdu Alta Gregersen siga frá hvussu vánaligur okkara verandi vøllur er. Hann er niðurslitin, og tað er í so máta positivt, tað merkir at vit veruliga hava brúk fyri einum vølli afturat.

Mín áheitan til okkara býráð er at fáa gongd at rennibreytini og nýggjan vøll nú. Eg eri vísur í at ein rennibreyt verður gagnlig fyri okkum øll her í norðoyggjum.

Hósdagin, ígjár rann eg 15 km, harav 12 km við marathon tempo, nakað sum líkist 4:15 – 4:20 pr km og tað gekk avbera gott, føldi meg ikki so troyttan aftaná. Rann í býnum, men tað hevði verið super at havt møguleika at runnið ein slíkan túr á breyt.

Í dag er tíbetur eingin venjing á skránni, veðrið er nokkso ófantaligt, tað verður kanska til ein stuttan túr í morgin, og so ein langan túr sunnudagin.

Apropos rennibreyt, leygardagin 14. maj 2011 segði hann okkum at hol var sett á, tá var hann varaborgarstjóri, nú er hann borgarstjóri, og enn er eingin rennibreyt komin. Tað sær út til at innandura spæliland verður raðfest hægri. Kunnu børn nú ikki spæla úti meira, tað er kanska tí so er vandi fyri at Ipaddar og smartfonir vera vátar. Fleiri spælipláss eru kring býin hví ikki dagføra tey og gera tey meira áhugaverd.

Sí innslag frá 2011

Nå, nú gleði eg meg at fara oman til babba at fáa mær ein góðan kaffimunn, saman við góðum vinum, sum altíð eru klárir til eitt gott prát.

 

Ein mánaði uttan ræstan fisk

Tað er hósdagur 5. Oktober, tað merkir at tað er júst ein mánaði til vit renna New York Marathon. Eg venji miðvíst, og venjingin gongur nokkso væl. Men enn havi eg ikki orduliga fingið stýr uppá mín kost. Eg royni at skikka mær væl, men tíverri eri eg so mega glaður fyri mat, at illa gongst at fáa vektina niður. Tó so, so er 1,5 kg minni at dragsa uppá síðani eg byrjaði venjingina, ætlaði at koma niður á 70 kg, tað merkir at eg má smida 1,5 kg afturat.

Í kvøld vóru vit boðin til ræstan fisk, og sjálvandi við pannukøkum omaná. Vit elska at verða boðin til døgurða hjá Jóhan Páll og Rutt ommidid, tey eru mega gott selskap.

So meðan eg rann 10 km við marathon tempo á renni bandi hjá Jórun hugsaði eg ikki um annað enn ræstan fisk. Huff, huff.

Tá ið eg byrjaði at venja til New York Marathon setti eg mær fyri at eg bert vildi renna 4 dagar um vikuna, og hóast tað við málinum at koma so tætt uppá 3 tímar sum gjørligt. Týsdag og mikudag renni eg forholdsvís róligt, alt eftir hvussu hørð venjingin hevur verið í vikuskiftinum, og hósdag er vanliga hørð venjing. T.d. intervallir. Í kvøld var tað at halda marathon tempo í 10 km, hitaði fyrst upp 2 km. Sunnudag er vanliga ein langur túrur á skránni, nú sunnudagin skal eg renna í 3 til 3½ tíma.

Hetta er næstseinasta harða vikan, og um alt gongur sum tað skal renni eg góðar 70 km hesa vikuna, og í næstu viku verður tað nakað tað sama. So verður tað niðurtrapping seinastu 3 vikurnar.

Venjingarstøðan er góð, men ivist tó aftaná venjingina í kvøld um tað røkkur til máli eg havi sett mær.

Eitt liggur so púra fæst, tað verður eingin ræstur fiskur á matarlepanum næstu vikurnar.

Tiptar æðrar ?

Klokkan er nakrar minuttir í sjey, eri júst vaknaður, havi ikki sovi tað heilt stóra í nátt, kanska er tað tí at eg svav nakrar tímar ígjár seinnapartin. Tað gekk illa at sovna í nátt, lá og vendi og dreygaði mær, klokkan tvey var eg ikki sovnaður.

Eg eri staddur á einum lítlum kamari á føroyska sjúklingahotellinum í Keypmannahavn. Eri her saman við babba, sum skal kannast á ríkissjúkrahúsinum. Babba fekk eina stóra bypass skurðviðgerð á sumri í 2001, tá vórðu 3 æðrar skiftar. Tað ferðina kom hann aftur til Føroyar sum ein nýggjur maður.

Minnist væl tá hann á sinni kom heim aftur, fyltur við nýggjari orku, og við sær hevði hann góð ráð og áheitanir frá læknunum at leggja kostvanarnir um, og ikki minst at fáa venjing inn í gerandisdagin. Nú vit aftur vitja í Danmark kunnu tit nokk gita í hvønn mun ráðini frá læknunum eru vorðin fylgd.

Nå, men aftaná ein góðan rennitúr runt sjógvarnar og ein góðan morgunmat løgdu vit leiðina inn á ríkissjúkrahúsið til fyrireikandi samrøðu. Babba skal møta aftur í morgin klokkan 8:15 til kanning og møguliga viðgerð. Vit verða heintaðir longu klokkan 7:30. Um alt gongur gott so verða vit nógv klókari seinnapartin í morgin.

Góða nátt

Her eru vinnarnir

Vit hava í kvøld drigið hepnu vinnarnir. Hjartaliga til lukku og hjartans tøkk fyri tykkara stuðul.

Vinnarnir hava fingið boð umvegis teldupost.

Í kvøld tá ið eg lat aftur fyri møguleikanum at stuðla online var stuðulsupphæddin komin uppá góðar 180.000,00 kr. Av tí at fleiri hava fingið møguleikan at stuðla umvegis bankaflyting, og eisini kontantur peningur varð latin felagnum tá ið eg fekk fantastiska móttøku á sambýlinum á Heygum kenni eg ikki beint nú endaliga talið. Tit frætta seinni í vikuni ella fyrst í næstu viku tá ið endaliga talið fyriliggur.

Túsind, túsind takk fyri allan stuðul. Eg eri barasta so takksamur og glaður.

Komin hoym í øllum góðum

Í gjár, leygardagin 20. Mai klokkan hálvgum trý kundu eg og Pól Sundskarð, væl stuðlaðir av einari rúgvu av rennarum, renna inn á øki frammanfyri Smæruna, har sambýlið á Heygum er. Stór mannfjøld var møtt upp at taka í móti okkum, og mitt á økinum sat mamma uppsnolla klár at taka í móti okkum. Ein rørandi løtu, sum eg vónandi ongantíð fari at gloyma.

Alt byrjaði í fjør tá ið eg setti mær fyri at renna til Havnar fyri at skaffa pening til Alzheimerfelagið. Tiltakið í fjør eydnaðist avbera væl, ein fantastiskur túrur. Satt at siga stúrdi eg eitt sindur fyri at renna teinin, men við hjálp frá Pól Sundskarð, kundi eg renna inn á Vagli í Havn til eina fantastiska móttøku. Seinasta ár komu inn heilar 143.000,00 krónur.

Men eg fekk tó fleiri viðmerkingar um hví eg endiliga skuldi renna til Havnar.

Í ár havi eg so valt at enda túrin við at renna hoym aftur til Klaksvíkar. Og túrurin í ár hevur ikki verið minni fantastiskur. Í ár var eg ikki so nógv merktur av stúran um eg fór at klára túrin, tí eg nú visti hvat eg fór í holtur við, heldur var tað spenningurin um hvussu tiltakið í ár fór at eydnast.

Um eg skal lýsa túrin við einum orði so er tað FANTASTISKT. Túrurin byrjaði við at eg og Pól vórður leiddir út úr Havnini av borgarstjóranum Anniku Olsen, og í Klaksvík tá ið vit komu út úr Norðoyartunnlinum stóð stór mannfjøld við okkara egna borgarstjóra Jógvan Skorheim á odda, sum leiddu okkum trygt gjøgnum býin norður til Sambýlið á Heygum, har mamma so vøkur tók í móti mær. Eg haldi mamma nýtti løtuna í gjár. Hon strálaði.

Eg eri so glaður fyri at kunna hava verið við til at gera mun. Eg eri av hjarta so takksamur fyri allan stuðul eg havi fingið í hesum tiltakið. Takk til tykkum øll. Tit vita.


Nú eg skrivi hesar linjur er stuðulin komin uppá kr. 133.000,00 og tað er einki minni enn fantastiskt. Eg havi fingið áheitanir frá fleiri fyritøkum um at hava stuðulsmøguleikan opnað til í morgin, og tað haldi eg sjálvandi eg fari at gera.

So eg haldi eisini eg velji at bíða við at trekkja lut um vinningarnar til tá. Møguleiki er at vinna eitt par av Skechers eftir egnum ynski frá Skósøluni við Gøtugjógv og 2 ferðir 1 stk. BE koyrikort frá Koyriskúlanum hjá Hans J. Hermansen.

Stuðulsrenning:
Tórshavn – Klaksvík – 77 km

So er klárt at fara avstað

Í samband við túrin til Havnar í fjør havi eg sagt frá at um ikki mín góði vinur Pól Sundskarð var við, so ivist eg í um eg var komin heilskapaður til Havnar. Nú tað er um at vera klárt at renna heimaftur til Klaksvíkar havi eg hug at leggja aftur, at uttan væl fyriskipaða kostplan frá Bjørg hevði mangan verið lítið um Pól. Hennara matpakkar hon plagar at geva Pól havi eg mangan missunt honum, tó skal sigast at Pól er óførur at deila. Til túrin í morgin hevur Bjørg fyrireika trivaligan matpakka. Tú ert fantastisk Bjørg, túsind takk.

Nú fari eg at pakka saman fyri í dag, og fáa mær nakrar tímar, so eg vælupplagdur kann taka dystin upp við teir 77 km tað er at renna av Vaglinum í Havn til Sambýlið á Heygum. Sum nú er, sær út til at líkindini at renna verða hampulig, einki regn, ikki nógvur vindur, kanska eitt sindur kalt.

Vit fara úr Klaksvík kl. 03:30 og byrja at renna av Vaglinum kl. 05:00.

Her síggja tit okkara “ta selv borð” sum Bjørg hevur staðið fyri.

Enn ber til at stuðla, trýst á violetta knøttin her undir ella hann ovast til høgru á síðuni.

Stuðulsrenning:
Tórshavn – Klaksvík – 77 km

Stuðla og verð við í lutakasti um skógvar frá Skechers

“Í samband við “meir fyri minnið” túrin hjá tær í ár, vil eg fegin stuðla tær við eitt par av Skechers GO RUN Ultra Road. Teir eru gjørdir til ultra rennarar – also laaangar túrar.”

Hetta skrivaði Terji Hansen frá Skósøluni við Gøtugjógv tá ið tað frættist at eg fór at renna hoym aftur til Klaksvíkar. Eg tók av tilboðnum, og havi royndarkoyrt skógvarnar, og eri eg sera væl nøgdir við teir. Eg fari at renna í teimum nú leygardagin.

Stuðla og ver við í lutakasti um eitt par av Skechers

Hey, um áhugi og um tað ber til – vil eg fegin geva eitt par Skechers til ein av teimum, sum flyta pening til títt megnar tiltak. Annars bestu ynskir leygardagin.

So vera vónandi nøkur aftrat, sum vilja stuðla 🙂
Vinnarin kann velja sær eitt par Skechers eftir egnum ynskji.

Heilsan
Terji Hansen
Skósølan við Gøtugjógv

Nú í kvøld 30 tímar til fráferð av Vaglinum í Havn, kann eg við gleði siga tykkum at stuðulin er komin uppá kr. 65.000,00. Hugaligt at síggja hvussu góð undirtøkan er.

Ver við og stuðla Alzheimerfelagnum í teirra arbeiði at hjálpa avvarandi og teimum, sum eru rakt av hesari ræðuligu sjúku. Í fjør megnaðu vit øllum somul at samla heilar 143.000,00.

Stuðulsrenning:
Tórshavn – Klaksvík – 77 km

Renn við eitt petti

Tað er nú leygardagin kl. 5 vit fara av Vaglinum í Havn við kós norður til Klaksvíkar. Øll eru hjartaliga vælkomin at hekta seg uppá, og renna eitt petti saman við okkum. Ferðin verður ikki høg, so øll kunnu vera við. Her síggja tit eina nøkurlunda tíðarætlan, hetta er sjálvandi treyta av at alt gongur sum tað skal.  Í fjør komi vit á Vagli klokkan 14:20, so tað passaði nokkso væl eftir tíðarætlanini.

Kilometrar Stað ca. kl.
Start Vaglið, Tórshavn 05:00
4,6 km Rundkoyringini í Hoyvík 05:34
13,6 km Kaldbaksbotnur 06:37
17,7 km Kollafjarðartunnilin 07:06
19,5 km Kollafjørður, Rundkoyring 07:19
23,2 km Kollafjørður, Kirkjan 07:45
25,5 km Kollafjørður, Norðuri í Sundum 08:01
30,6 km Hósvík 08:38
33,5 km Áir 08:58
37,2 km Streymnes / Hvalvík 09:24
40,2 km Brúgvin um Streymin 09:45
46,3 km Norðskálatunnil 10:23
51,9 km Skálabotnur, FAST 11:08
58,0 km Skipaneskrossur 11:51
59,3 km Gøtueið 12:02
61,1 km Frákoyring, Syðrugøta 12:16
67,3 km Bygdaskelti, Leirvík 13:00
74,5 km Norðoyatunnilin 13:52
77,0 km Sambýlið á Heygum 14:10

Til ber at stuðla renningini við at trýsta á knøttin herundir ella ovast á síðuni.

Stuðulsrenning:
Tórshavn – Klaksvík – 77 km

1000 km higartil í ár

Markus í Norðnastovu plagar at siga frá fyri hvørja ferð teir hava fingið 100 tons niður í lastina, og gleðir hann seg tá til at njóta ein vælfortjentan ís. Seinast vit frættu frá Markusi og teimum umborð á Gadus, tók Markus skemtiliga til at nú manglaði bara ein Trille í fulla last. Stuttligt og hugaligt at fylgja við okkara siglandi fólk, sum enn fær okkum fólksins ogn til hølvdar 🙂 Gadus siglir heim við fullari last í løtuni.

Eg kann nú ikki breggja mær av tonsum, og lítil dugur hevði verið í mær á skipsdekki, men í dag kann eg tó siga at eg havi fingið lagt 1000 km afturum higartil í ár. Samanborið við somu tíð seinasta ár, so hevði eg bert fingið 803 km í beinini, og tá er langi túrurin til Havnar íroknaður. So standurin er nakað væl betur enn í fjør, tó so má eg viðganga at hálvtannað kilo hevur snýkt seg uppá kroppin, í so máta skuldi man trú at hvørjir 100 km vórðu hátíðarhildnir við ísi. Men tað er nokk eingin loyna at maðurin letur seg alt ov ofta freista.

Nå men nú leygardagin kl. 5 verður fari av Vaglinum í Havn til Sambýlið á Heygnum. Í fjør rann eg til Havnar, nú ætli eg mær at renna til hús aftur. Eg haldi meg vera til reiðar, og eri eg sera takksamur fyri at Pól Sundskarð tekur túrin saman við mær aftur í ár.

Um tú vil stuðla tiltakinum, har allur peningurin fer til arbeiði hjá Alzheimerfelagnum, so er at trýsta á knøttin her undir ella ovast á siðuni.
Stuðulsrenning:
Tórshavn – Klaksvík – 77 km